Ofiara Voldemorta?
.
Niewiele wiemy o Edwardzie Mordrake’u. Urodzony pod koniec XIX wieku w arystokratycznej rodzinie brytyjskiej, cierpiał od dziecka na osobliwą przypadłość: z tyłu jego głowy znajdowała się druga, zdeformowana twarz. Choć takie przypadki nie są obce medycynie, przypadek Mordrake’a był inny, był on bowiem przekonany, że „druga głowa” potrafi się śmiać i płakać a w nocy szepcze mu do ucha jakieś koszmarne słowa. Mimo próśb nieszczęśnika żaden z ówczesnych chirurgów nie podjął się operacji usunięcia „diabelskiego bliźniaka” zaś lord Edward targnął się na swoje życie w wieku 23 lat.
Tom Waits , muzyczny prorok i Kurt Weil Ameryki, poświęcił przypadkowi Mordrake’a piosenkę Poor Edward. Znalazła się ona na mało znanym, wydanym w 1992 roku albumie Alice, zawierającym piosenki do musicalu o Lewisie Carrollu, wystawionym w jednym z hamburskich teatrów muzycznych. Ktoś z fanów dorzucił plastelinową animację i tak powstał przejmujący filmik o Biednym Edwardzie, zabitym przez twarz, jaka nosił z tyłu głowy. Inspiracja dla J.K.Rowling?
Niewiele wiemy o Edwardzie Mordrake’u. Urodzony pod koniec XIX wieku w arystokratycznej rodzinie brytyjskiej, cierpiał od dziecka na osobliwą przypadłość: z tyłu jego głowy znajdowała się druga, zdeformowana twarz. Choć takie przypadki nie są obce medycynie, przypadek Mordrake’a był inny, był on bowiem przekonany, że „druga głowa” potrafi się śmiać i płakać a w nocy szepcze mu do ucha jakieś koszmarne słowa. Mimo próśb nieszczęśnika żaden z ówczesnych chirurgów nie podjął się operacji usunięcia „diabelskiego bliźniaka” zaś lord Edward targnął się na swoje życie w wieku 23 lat.
Tom Waits , muzyczny prorok i Kurt Weil Ameryki, poświęcił przypadkowi Mordrake’a piosenkę Poor Edward. Znalazła się ona na mało znanym, wydanym w 1992 roku albumie Alice, zawierającym piosenki do musicalu o Lewisie Carrollu, wystawionym w jednym z hamburskich teatrów muzycznych. Ktoś z fanów dorzucił plastelinową animację i tak powstał przejmujący filmik o Biednym Edwardzie, zabitym przez twarz, jaka nosił z tyłu głowy. Inspiracja dla J.K.Rowling?
.






