Plusy i minusy

.

Kiedy życie ascetyczne i wyrzeczenia, które narzucił sobie chrześcijanin przekroczą ilość łaski, jaką otrzymał, w duszy pojawi się pustka. I ta pustka doprowadzi go do grzechu albo uczyni twardym, szorstkim i niemiłosiernym wobec braci. Człowiek roztropny wkłada więcej wysiłku w praktykowanie cnót pozytywnych niż negatywnych. Przykłady cnót pozytywnych to modlitwa, udział w nabożeństwie, kontemplacja, studiowanie Pisma, przyjmowanie Ciała i Krwi Chrystusa, miłość do Boga. To cnoty, których działanie skierowane jest ku Bogu. Cnoty negatywne zaś to post, wyrzeczenia, ubóstwo, wszelkiego rodzaju abstynencja i inne praktyki ascetyczne, wreszcie wszelkie reguły i zakazy typu „nie będziesz czynił tego i tego”, których działanie skierowane jest ku człowiekowi. Nazwa „negatywne” nie ma w tym przypadku charakteru pejoratywnego, gdyż cnoty te, równoważone cnotami pozytywnymi nadają równowagę życiu duchowemu.


Z “Tęsknoty za Rajem” Alexandra Kalomirosa

.